Duurzaam economisch perspectief voor Nederland

Sinds 21 december 2018 ligt het ontwerp van het Klimaatakkoord op tafel. Het bevat een breed pakket aan maatregelen om de Nederlandse CO2-uitstoot in 2030 met 49% terug te dringen ten opzichte van 1990. In 2050 moet die reductie naar 100%. Het Klimaatakkoord presenteert veelomvattende voorstellen: voor de gebouwde omgeving, de mobiliteit, de industrie, de landbouw en elektriciteitsproductie. Om te zorgen voor een duurzame toekomst is het belangrijk dat we over eigen grenzen heen durven te kijken. Innovatie, out of te box kunnen denken en zorgen voor een integrale aanpak zijn essentieel voor het succes van de energietransitie.

Belangrijke elementen zijn de verplichting aan grote industriële ondernemingen om CO2-reductieplannen op te stellen, een minimum CO2-prijs om de opwek van duurzame energie te stimuleren, en een omvangrijke verduurzaming van anderhalf miljoen Nederlandse woningen tot 2030.

De energietransitie: van opgave naar kans

De maatregelen in het Klimaatakkoord leggen niettemin een goede basis voor de verduurzaming van de Nederlandse samenleving. Maar het is de vraag of ze ook het fundament leggen voor een duurzaam economisch verdienmodel in 2050. De voorstellen gaan uit van het huidige economische model. Vanuit dat model geredeneerd is 49% CO2-reductie een forse opgave. De discussie daarover wordt dan al snel door problemen en belemmeringen gedomineerd.

Wie verder durft te denken, ziet ook andere mogelijkheden voor de Nederlandse economie. Uit eerder onderzoek van Berenschot in 2018 blijkt bijvoorbeeld dat waterstof op de middellange en lange termijn de ruggengraat kan worden voor een groot deel van de collectieve energievraag. Als Nederland het aandurft om een sterke groene waterstofeconomie te ontwikkelen, kan het na 2030 een unieke positie innemen op de Europese en wereldwijde markt.

Meer weten over waterstof?

Download de whitepaper en lees meer over waterstof als mogelijke oplossing voor een duurzame toekomst.

Download whitepaper