Zonnecellen met het kristal perovskiet werken efficiënter en zijn goedkoper dan cellen van silicium. Het enige probleem: ze zijn erg kwetsbaar. Koreaanse wetenschappers hebben daar nu een oplossing voor gevonden: een atoomdik laagje grafeen, schrijft Duurzaam Bedrijfsleven.

Zonnecellen met perovskiet kunnen flinterdun worden geproduceerd, wat ze geschikt maakt voor allerlei inventieve toepassingen. Zo kunnen er laagjes zonnecel worden aangebracht op bijvoorbeeld dakpannen, of kunnen zonnecellen geïntegreerd worden in ruiten van gebouwen. Wat het gebruik van perovskiet minder aantrekkelijk maakt: het is erg kwetsbaar. De elektrode in de onderkant van een zonnecel, de geleider in de cel, bestaat uit metaalionen, die leiden tot een versnelde afbraak van het perovskiet.

Daarom gingen wetenschappers van het Zuid-Koreaanse Ulsan National Institute of Science and Technology op zoek naar een oplossing. Die lijken ze gevonden te hebben: het aanbrengen van een laagje grafeen, de atomische basis van grafiet.

Het grafeen, een enkele laag koolstofatomen, plaatsten ze tussen de elektrode en het perovskiet. Grafeen geleidt goed, maar zorgt tegelijkertijd dat het metaal niet met het perovskiet in aanraking komt.

Zonuren

Een klein nadeel: de cel is iets minder efficiënt. 'Gewone' cellen zetten 17,5 % van het zonlicht om in elektriciteit, die met grafeen 16,4 %. Daar staat tegenover dat de cel lang meegaat. Met het laagje grafeen heeft de zonnecel na 1000 zonuren 97,5% van zijn capaciteit over. Bovendien is hij na 5000 verbuigingen nog voor 94% effectief.

Dat maakt hem in theorie op nog meer soorten oppervlaktes inzetbaar, schrijft tijdschrift over nanotechnologie Azo Nano. Of dat snel gaat gebeuren is volgens Duurzaam Bedrijfsleven nog de vraag. Grafeen is lastig (en daarom duur) om te produceren.