"De veilige plek voor de ambtenaar is achter het blauwe scherm", zegt Maarten van Poelgeest, voorzitter van de sectortafel Gebouwde omgeving van het Klimaatakkoord in een interview met Binnenlandsbestuur.nl. Maar volgens hem kunnen we niet alles bedenken. "We moeten een keertje aan de sla g."

We proberen de energietransitie teveel te vatten in plannen en geschreven visies, vindt de voormalig Groenlinks-politicus. Terwijl modellen toch nooit volledige zekerheid geven. "De beleidsomgeving zal de komende dertig jaar sterk veranderen", legt hij uit. "De techniek verandert, de gasprijs wisselt nota bene met de dag. Er zijn zó veel onvoorspelbare factoren."

Daarom moeten we, naast denken, ook veel meer gaan doén. De juiste aanpak van de energietransitie verschilt per gemeente en vaak zelf per wijk, zegt Van Poelgeest. "Ik denk dat de meeste gemeenten op grond van de kennis en data heus wel twee of drie wijken kunnen aanwijzen waar ze alvast kunnen beginnen. Zet díe nou in de transitievisie en laat de rest van de gemeente nog maar even zitten."

Draagvlak

Want pas als je gaat doen, weet je hoe hoog de kosten gaan uitvallen en welke steun gemeenten van het Rijk nodig hebben. Alles precies van tevoren uittekenen draagt daarnaast niet bij aan het juiste draagvlak in de samenleving, meent Van Poelgeest. "We moeten ons niet vergalopperen door bij de verkeerde woningen met de verkeerde proposities aan te komen. Als we dat doen, tasten we het draagvlak onder de energietransitie als geheel aan."

Daarom ook vindt Van Poelgeest de doelstelling van 1,5 miljoen groene woningen in 2030 niet heilig. "Het kunnen er ook 1,3 miljoen worden. Dat zijn niet de dingen waar ik wakker van lig. Wat ik veel belangrijker vind, is dat we de komende vijf jaar het kunstje onder de knie krijgen. Schaal leren maken, dat is nu het belangrijkste."