In de Tweede Kamer zijn vragen gesteld over de recyclingskosten van zonnepanelen. Kamerleden Tom van der Lee en Suzanne Kröger (beide GroenLinks) vroegen ministers Wiebes (Klimaat) en Van Veldhoven (Milieu en Wonen) naar de verdeling van de kosten die producenten van zonnepanelen moeten maken voor inzameling en recycling. Dat doen ze naar aanleiding van een artikel in Solar Magazine over de kwestie.

Sinds 2014 betalen producenten een ‘recyclingsbijdrage’ voor zonnepanelen. De hoogte van die bijdrage is gekoppeld aan het zogenoemde ‘inzamelingsvolume’, dat wil zeggen: de hoeveelheid ingezamelde en gerecyclede zonnepanelen per jaar.

Deze bijdrage wordt terugbetaald door de overheid, maar pas op het moment dat de daadwerkelijke recycling plaatsvindt. Dat betekent dat je als producent vooruitbetaalt. Je krijgt de bijdrage immers pas terug als de panelen over tientallen jaren gerecycled worden.

Financieringstekort

‘Huidige producenten betalen de recyclingskosten voor de producenten van gisteren,’ schrijft Van der Lee in de schriftelijke Kamervragen. Als de verkoop van zonnepanelen bovendien afneemt, kan een financieringstekort ontstaan: de recyclingskosten worden dan immers niet meer betaald.

Omdat de panelen die er al liggen verplicht gerecycled moeten worden, dreigt de belastingbetaler en consument op te draaien voor de kosten. Van der Lee schrijft dat er een ‘adequaat plan’ moet komen om deze kosten op te vangen.