Heimwee? Niet voor mij

Heimwee kende ik vroeger niet. Al van kleins af aan ging ik zonder na te denken op schoolreisje. Ik kwam toch weer terug? Ik snapte de ophef van mijn vriendinnetjes niet. Ik vond alle nieuwe dingen ook heus wel spannend, maar dat was nou juist zo leuk! 

En ook toen ik ouder werd groeide mijn nieuwsgierigheid naar het onbekende alleen maar. Ik wilde op reis. De wereld verkennen. Op avontuur. Slapen op krakende bedden in een onbekend land, waar ik de taal niet sprak en het eten niet kende. 

En zo reisde ik jarenlang van land naar land. 

In sommige landen bleef ik langer. Maar echt thuis voelde ik mij niet. En ook als ik weer in Nederland was, voelde het niet alsof ik daar hoorde.  Eenmaal thuis, verlangde ik weer naar elders. Ik kon niet aarden. Mijn huis zei ik op, mijn spullen bewaarde ik in een opslag en zo vrij als een vogeltje vertrok ik weer. 

Dit hield ik zo’n 7 jaar vol. 

En toen ging er iets jeuken. Ik werd moe van mijn leven uit een koffer. Maar het reizen wilde ik ook niet opgeven. En dus bedacht ik het volgende: ik zou een digital nomad worden en werken vanuit het buitenland. Met mijn laptop onder mijn arm vertrok ik naar Spanje. Ik kon elke dag surfen, tikte in de middag een leuk artikel en dronk in de avond een biertje. Een paradijsje. En toch voelde ik mij niet thuis. 

Ik had heimwee. 

Een ziekmakend verlangen naar huis stak de kop op. Ik voelde mij ontheemd. De hunkering naar een eigen plekje nam mijn gedachten over. Ik sliep slecht, had geen trek meer en was te moe om te surfen. 

Natuurlijk idealiseerde ik Nederland.

Bij terugkomst droomde ik weer van surfen en de zon. Maar deze keer pakte ik niet mijn koffers. Want ik realiseerde mij ook dat mijn heimwee verder ging dan  het missen van Nederland. Het ging dieper dan dat. Ik wilde iets om thuis te noemen. Een plekje voor mezelf. Ik had mijn eigen thuis nodig om mij te kunnen zijn. Iets vertrouwds, met mijn eigen spullen en herinneringen. 

En dus bleef ik. 

Reizen doe ik nog steeds graag. Maar mijn eigen thuis, dat geef ik niet meer zo snel op.  Gek genoeg heb ik ook geen last meer van heimwee als ik op vakantie ben. Want, dat eigen plekje om in thuis te komen, dat heb ik nu. 

Alouschka van Dijk

Terug naar Home