Sint eruit, boom erin

Sinterklaas is weer naar Spanje en dat betekent dat ik los mag! Al weken van tevoren prik ik een dag om de boom te halen. Dat werd dit jaar dinsdag 6 december. Sint eruit, boom erin. Het voelt een beetje alsof mama nu aan de beurt is, na het heerlijk avondje voor de kinderen. Gelukkig vinden mijn kleine jongens een boom uitzoeken eigenlijk net zo leuk als ik.

De eerste vraag: met of zonder kluit?

Omdat we in de tuin nog wel een plekje hebben, ga ik voor een boom met kluit. Als milieubewust mens voel ik me daar het best bij. De boom uitzoeken met een peuter, een kleuter én het hele spul ook nog thuiskrijgen: dat is nog een heel gedoe.

Maar dan begint het grote genieten. 

Of nee, eerst moet hij nog versierd worden. En dat begint met de lampjes. Dat levert wel wat binnensmonds gevloek op. Waarom is er nou geen duidelijke instructie om de lampjes gelijkmatig over de boom te verspreiden? Na drie keer lichtjes uitrollen en weer uitpeuteren, besluit ik dat ze goed genoeg hangen. 

Dan de ballen. 

Ga ik voor die stijlvolle oudhollandse ballen van porselein die ik vorig jaar in de uitverkoop heb gescoord? Ze passen prachtig bij mijn pas geverfde blauwe wandje. Maar ik ben bang dat de jongens in een enthousiaste bui de ballen uit de boom knallen en dat ze dan kapotvallen. Het alternatief is de rode set met versieringen van vilt die ik heb aangeschaft. Na wikken en wegen, een belletje naar mijn moeder en een kopje thee tussendoor, besluit ik voor een mix te gaan. De zachte versieringen op grijphoogte, de zware ballen wat verder omhoog. En voetballen mag de hele maand december niet binnen. 

En dan zijn we eindelijk klaar. 

De boom is versierd en we zitten allemaal met een kop warme choco te genieten van onze nieuwe groene huisgenoot. Maar wacht eens even, staat hij niet een beetje scheef zo? Ik draai de boom een kwartslag en ga weer zitten. Maar nu is er een gekke ruimte zichtbaar tussen de takken. Ik geef nog een draai aan de boom, maar dat werkt weer niet met het lichtsnoer. Uiteindelijk eindigt de boom weer in de startpositie en besluit ik dat het zo goed genoeg is. Het resultaat mag er zijn: een ietwat scheve boom met een bonte verzameling van versieringen en lichtjes die een beetje ongelijk verdeeld naar ons staan te schitteren. 

Als ik de jongens uitgelaten ‘O dennenboom’ hoor zingen, dan weet waar het echt om gaat: gezelligheid. Deze kerst is nu al helemaal goed.

Fleur Brockhus

Blogger op Fleursfinest.com en schrijver van romans De inspiratiepraktijk, De urenfabriek en Juffrouw Holle.

Terug naar Home